Παύλος Ανδριάς, συγγραφέας- δημοσιογράφος με καταγωγή από τον Πλάτανο

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

 Ο Παύλος Ανδριάς γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Πλάτανο της Αρχαίας Ολυμπίας. Σπούδασε «Δομή & τεχνική σεναρίου» για να ακολουθήσει στη συνέχεια τη δημοσιογραφία. Κυκλοφόρησε το πρώτο του βιβλίο το 1998 με τίτλο «Όταν το τρένο φεύγει…» (εκδ. Βιβλιοεκδοτική).

 Για αρκετά χρόνια ασχολήθηκε με την συγγραφή και την σεναριοποίηση παιδικών και μη θεατρικών έργων, για να έρθει το 2000 και να αναλάβει υπεύθυνος Εκδηλώσεων και Δημοσίων Σχέσεων της Βιβλιοθήκης του Δήμου Ηρακλείου Αττικής, Προϊστάμενος του Εργαστηρίου της Βιβλιοθήκης και Διευθυντής στην μηνιαία πολιτιστική εφημερίδα «ΧΑΡΤΙ ΚΑΙ ΚΑΛΑΜΑΡΙ».

Δημήτριος Αλεξόπουλος, συγγραφέας με καταγωγή από τον Πλάτανο.

                                                            ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

 Ο Δημήτρης Αλεξόπουλος, γεννήθηκε τον Ιούνιο του 1981 στην Αθήνα, από πατέρα Ελλαδίτη (καταγωγή από το χωριό Πλάτανος - Αρχαία Ολυμπία) και μητέρα Κύπρια. Κάτοικος του Δήμου Αγίας Παρασκευής, Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια ζει και εργάζεται στην Κύπρο. Η αγάπη του για τη λογοτεχνία εκδηλώθηκε από την ηλικία των δώδεκα, όταν άρχισε να γράφει το πρώτο του βιβλίο σε μια παλαιά γραφομηχανή τού παππού του. Έγραφε καθαρά για προσωπική ευχαρίστηση, ικανοποιώντας το μεγάλο του πάθος, της συγγραφής.

Επιτάφιος ενορίας

Τα ξενοδοχεία… ξέρουν πόση ώρα είστε στην ντουζιέρα!

 Τέλος στις απολαυστικές (αλλά καθόλου περιβαλλοντικά φιλικές) στιγμές που περνούσαν στις… ντουζιέρες των ξενοδοχείων οι επισκέπτες τους θέλει να βάλει η Αρχή Προστασίας του Περιβάλλοντος στις ΗΠΑ. Σύμφωνα με δημοσίευμα της MailOnline, η υπηρεσία χρηματοδοτεί μια έρευνα για τη δημιουργία μιας ασύρματης συσκευής που θα ελέγχει τη χρήση του νερού στις ντουζιέρες των ξενοδοχείων. «Τα ξενοδοχεία καταναλώνουν μια πολύ σημαντική ποσότητα νερού στις ΗΠΑ, αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο…

Γιατί η λύπη διαρκεί περισσότερο από άλλα συναισθήματα;

 Γιατί η λύπη διαρκεί έως και 240 φορές πιο πολύ από τα υπόλοιπα συναισθήματα της ντροπής, της βαρεμάρας ή του εκνευρισμού; Σύμφωνα με την ερευνητική ομάδα του Πανεπιστημίου της Λουβέν στο Βέλγιο, η λύπη διαρκεί περισσότερο γιατί συνοδεύεται από γεγονότα που μας επηρεάζουν περισσότερο όπως ένας θάνατος ή ένα ατύχημα. Οι άνθρωποι χρειαζόμαστε περισσότερο χρόνο για να επεξεργαστούμε ένα λυπηρό γεγονός και για να μπορέσουμε να το συνειδητοποιήσουμε και να το ξεπεράσουμε.

Ο πρώτος εορτασμός της 25ης Μαρτίου

Η 25η Μαρτίου καθιερώθηκε ως εθνική εορτή της χώρας μας στις 15 Μαρτίου 1838, με διάταγμα του βασιλιά Όθωνα, που εκτελούσε παράλληλα και τα καθήκοντα του πρωθυπουργού εκείνη την περίοδο. Η πρόταση του Γραμματέα της Επικρατείας (Υπουργού) επί των Εκκλησιαστικών και της Δημόσιας Παιδείας, Γεωργίου Γλαράκη (ηγετικού στελέχους του κόμματος των Ναπαίων ή Ρωσικού Κόμματος), έγινε αμέσως δεκτή από τον Όθωνα, που την είδε και ως μία ευκαιρία να αυξήσει τη δημοτικότητά του.

Πρωτοχρονιά στις μητροπόλεις του κόσμου

 Φαντασμαγορικός ήταν και φέτος ο εορτασμός της Πρωτοχρονιάς στις μεγαλύτερες πόλεις του κόσμου. Από τις ευρωπαικές πρωτεύσουσες μέχρι τις μητροπόλεις της Ασίας οι άνθρωποι καλωσορίζουν το νέο έτος με βεγγαλικά, μουσική και χαρούμενη διάθεση. Ας δούμε μερικά στυγμιότυπα.

Λονδίνο

Ελληνικό το αρχαιότερο «βιβλίο» της Ευρώπης!

 Το αρχαιότερο «βιβλίο» της Ευρώπης, ο πάπυρος του Δερβενίου, θα είναι υποψήφιος για εγγραφή στον κατάλογο της Unesco, στην κατηγορία του Μνημείου Τεκμηριωμένης Κληρονομιάς. Πρόκειται για τον μοναδικό αναγνώσιμο πάπυρο ο οποίος έχει διασωθεί στον ελλαδικό χώρο, και γράφτηκε γύρω στο 340 – 320 π.Χ. αντιγράφοντας ένα παλιότερο κείμενο του τέλους του 5ου αι. π.Χ.

Πώς μετριέται η ευτυχία;

 «Είμαστε άραγε οι μόνοι χαζοί άνθρωποι στον πλανήτη που δεν μπορούν να προβλέψουν πόσο ευτυχισμένοι θα είναι αν τους συμβεί κάτι;» είπε ο ένας φίλος στον άλλο κατά τη διάρκεια του μεσημεριανού διαλείμματος από τη δουλειά. Είχαν να βρεθούν ένα χρόνο, ένα χρόνο που και για τους δύο ήταν πολύ δύσκολος. Ο ένας χώρισε με τη σύντροφό του και είχε προβλήματα στη δουλειά του. Ο γάμος του άλλου διαλυόταν, ενώ ο έφηβος γιος του είχε συνεχώς μπελάδες. Περιέργως, αισθάνονταν αμφότεροι ευτυχισμένοι. Και ο δεύτερος αποφάσισε να το ψάξει λίγο περισσότερο. Mετά 20 χρόνια έρευνας, 100 επιστημονικές δημοσιεύσεις, ένα μπεστ σέλερ, μία σειρά ντοκιμαντέρ, δεκάδες αναμεταδιδόμενες διαλέξεις με εκατομμύρια θεατές, έναν δεύτερο γάμο, έναν γιο που τον έκανε παππού και με αφορμή την ομιλία του στο αθηναϊκό TEDx Academy 2014, ο Ντάνιελ Γκίλμπερτ, καθηγητής Ψυχολογίας στο πανεπιστήμιο Harvard, εξηγεί ότι, όπως ο ίδιος σκόνταψε πάνω στην επιστήμη που τον έκανε διάσημο, έτσι και ο καθένας μας σκοντάφτει πάνω στη δική του ευτυχία.

Tο τέλος της απουσίας λόγω Ιντερνετ

 «Κολλημένοι» με το Διαδίκτυο: παραθέτοντας λόγια του Σενέκα, ο Χάρις τονίζει την ανάγκη να συνδυάζουμε τη μοναξιά με το πλήθος «και να καταφεύγουμε εναλλάξ σε αμφότερα». «Πολύ γρήγορα, κανένας δεν θα θυμάται τη ζωή πριν από το Iντερνετ. Τι σημαίνει αυτό το αναπόφευκτο γεγονός;». Με αυτή την ερώτηση αρχίζει ο Καναδός δημοσιογράφος Μάικλ Χάρις το πρώτο του βιβλίο, «Το τέλος της απουσίας» (The End of Absence: Reclaiming What We’ve Lost in a World of Constant Connection, εκδ. Current).